Palm Springs is eigenlijk een gemeente bestaand uit verschillende plaatsen zoals Palm Desert, Indio, Coachella etc. Het ligt in een vallei waar het grootste windmolenpark staat wat we ooit hebben gezien (een paar honderd en ook van verschillende afmetingen, aantal wieken en vormgevingen). The place to be is hier Palm Desert met prachtige winkelcentra en ongeveer één restaurant per bewoner.
Het staat zoals de naam al vermoedt bomvol palmbomen. Het merendeel van deze palmbomen zijn Mexicaans omdat van de originele Californische palmboom de afgestorven bladeren naar de stam toe klappen en niet afvallen. In deze oude bladeren maakt het ongedierte (ratten, vleermuizen) hun nesten zodat veel mensen deze oude bladeren verwijderen.
Het is hier leuk om naar de weersverwachting te kijken: alleen maar zonnetjes, temperaturen ver boven de 35 graden en vooral geen neerslag!
Woensdagmiddag bij aankomst in het hotel hebben we lekker in het zwembad gelegen.
's Avonds (weer) Sushi gegeten in een Mexicaans restaurant. Wederom erg lekker!

Donderdagmorgen hebben we ongeveer heel Palm Springs doorgereden op zoek naar een Kohl's (warenhuis). 40 Mijl en 5 winkelcentra later kwamen we erachter dat we onze TomTom daar toch op konden instellen (zoekcriteria stond iets anders ingesteld) en toen hadden we het natuurlijk zo gevonden. Lekker gewinkeld en mooie koopjes gescoord! En natuurlijk weer 10% korting gekregen (bovenop de uitverkoop) op een coupon die we niet hadden.

Na de lunch zijn we met de Aerial Tramway (kabelbaan met roterende vloer) naar een hoogte van ongeveer 3.000 mtr gegaan. Beneden in de vallei hadden we de hoogste temperatuur van onze vakantie gemeten (52 graden Celsius). Boven was het 25 graden koeler dus erg aangenaam. Geheel onverwacht bleek dat er boven een compleet wandeltraject lag. Uit de informatie die wij hadden gekregen, begrepen wij dat we alleen maar een ritje op en neer konden maken. Gelukkig hadden wij redelijk sportieve schoenen aan en natuurlijk onze onafscheidelijk waterbelt met twee volle tanks.
Omdat het pas 16.00 uur, de omgeving ontzettend mooi én koel was, gingen wij een wandeling maken. We hadden een gemiddeld parcours uitgekozen van 4,2 mijl (ongeveer 6,5 km). Op meerdere borden stond aangegeven dat we voor deze route een vergunning nodig hadden maar Frank dacht dat dit niet voor ons gold! Omdat het parcours veel hoogteverschillen kende (veel klimmen) kostte het nogal veel tijd. Het begon op een gegeven moment te schemeren. Frank kreeg toch wel een beetje een onbehaaglijk gevoel en ging steeds harder lopen. Het laatste deel van de wandeling hebben we bijna rennend afgelegd en geldt als een goede training voor de Pierloop!
Als we een vergunning hadden aangevraagd, zouden we waarschijnlijk van de rangers te horen hebben gekregen dat het niet verstandig was om op dit tijdstip nog deze wandeling te beginnen.
's Avonds hebben we in Franks favoriete restaurant 'The Cheesecake Factory' gegeten en alle verbrande calorieën weer aangevuld.

Vrijdagmorgen zijn we vroeg op weg gegaan naar Joshua Tree National Park. Bij het Visitor Center hebben we een kaart en een planning voor de dag gekregen. Aangezien het oostelijke gedeelte van het park bestaat uit Californische woestijn (hebben we deze vakantie al behoorlijk veel van gezien) hadden we ervoor gekozen het westelijke gedeelte te verkennen. Dit gedeelte bestaat uit mooie rotsformaties en natuurlijk bossen vol Joshua Trees. Deze geven niet echt veel beschutting dus het was weer behoorlijk zweten, veel water drinken en (zout) eten die dag. Erg mooie omgeving en zo compleet anders als de andere drie nationale parken die we gezien hebben in deze topvakantie.
Bij aankomst in ons hotel in Palm Springs had Frank een folder bemachtigd met een advertentie over een 'Friday Steak Night' in een toprestaurant bij een casino: $ 26,95 voor een driegangen menu (soep, 4 soorten vlees, dessert).Daar moesten we natuurlijk heen!
Het casino lag buiten de stadsgrens op een gigantisch stuk terrein wat op een aantal vrachtwagens na helemaal leeg was. Parkeerruimte dus in overvloed. Enigszins opgedoft kwamen we in een vrijwel verlaten, maar wel heel deftig restaurant aan. Frank maakte meteen al vrienden door op te merken dat de reservering, die we volgens de advertentie moesten maken, niet echt nodig was.Bij navraag bleek dat het drukke seizoen van oktober t/m april is. Dat kun je je ook eigenlijk wel voorstellen met zulke temperaturen.
Het eten was werkelijk uitstekend maar de porties waren weer typisch Amerikaans.

Op dit moment zijn we op weg naar de sterren van Hollywood!

Ook nu hebben we weer een aantal foto's geplaatst in ons fotoalbum.

(zie de bekende link)

Tot mails!