Donderdag zijn we 's morgens vroeg vertrokken uit Yosemite om via de noordelijke uitgang het park te verlaten. Omdat er wegwerkzaamheden in het park waren liepen we een vertraging op van ruim een half uur. De route door het park nam vanwege de vele slingerwegen de halve dag in beslag maar leidde door een geweldig natuurlandschap. Nadat we het park hadden verlaten zijn we gestopt bij Mammoth Lakes om de nodige boodschappen te doen voor onderweg.

Vanaf Mammoth Lakes is het een compleet ander landschap: geen bossen maar alleen kaal gebergte en kale vlakten met af en toe een dor struikje. Op zich is dit ook weer prachtig om te zien. Marjan had het stuur van Frank overgenomen. Hoe dichter we in de buurt van Death Valley kwamen, hoe donkerder de lucht werd. Marjan had ineens een onbedwingbare trek in een McFlurry gekregen en toen we ineens een bord met de bekende 'M' tegenkwamen zijn we dan ook gestopt en hebben de daad bij het woord gevoegd. De donkere wolken hadden inmiddels enige kleine spatjes gegeven, maar nauwelijks genoeg om de ruitenwissers voor aan te zetten.

Na de McFlurry zijn we verder gereden en kwamen we bij de afslag, die ons over de Inyo Mountains naar Death Valley leidde. In de tijd dat wij de McFlurries zaten te eten was daareen geweldige stortbui geweest want de weg was geheel overspoeld met modderstromen waarbij zelfs rotsblokken van enkele decimeters in doorsnede op de weg waren gespoeld. Zo konden we onze kunsten in terreinrijden weer oefenen. Over een lengte van ongeveer vijf mijl moesten we over modder en tussen rotsen laveren. Ondertussen werd de lucht weer stralend blauw en liep de temperatuur op tot ongeveer 44 graden. Toen we over de bergpas waren, bleek de weg al voor alle verkeer afgesloten, zodat de opruimploegen met zwaar materieel de weg konden schoonvegen.

s' Avonds hebben we heerlijk gegeten in het steakhouse van Furnace Creek Ranch.

De volgende ochtend zijn we meteen om 6 uur gaan ontbijten om zo vroeg en koel mogelijk de bezienswaardigheden in het zuidelijk deel van de Valley te bezoeken. Death Valley is een kale omgeving maar is bijzonder vanwege de zoutafzettingen en de vele kleuren die dat tot gevolg hebben. In de relatieve koelte van de ochtend (35%) konden we ook nog korte wandelingen maken bij de Natural Bridge en door de Golden Canyon.

Op het heetst van de dag (49 graden) zijn we in het resort wezen lunchen en hebben een duik in het zwembad genomen. ‘s Middags zijn we met de auto naar het noorden gereden en hebben daar alle bezienswaardigheden verkend. De temperatuur was nog zo hoog dat we vooral bergop de airco uit moesten zetten om de motor niet oververhit te laten worden.

Als je je realiseert dat de meeste ongevallen in Death Valley te maken hebben met uitdroging, is het wonderlijk dat we toch nog zoveel mensen tegen kwamen, die geen water bij zich hadden. Bij ons vlogen de gallons water er doorheen.

We hebben in amper 2 dagen een gebied verkend zo groot als heel Nederland, waarin je weinig leven kunt ontdekken, maar wat is het een pracht om te zien! We kunnen ons nauwelijks realiseren hoe mooi en verschillend rotsen kunnen zijn. Door de extreme hitte en de vele indrukken was het een ware uitputtingslag, maar een ervaring om nooit te vergeten.

Nu op naar Las Vegas!

(Er zijn ook hiervan weer nieuwe foto's in ons album bijgeplaatst)